Ik sliep al in het huwelijksbed, alleen zei ik dat

"Ik sliep al in het huwelijksbed, alleen zei ik dat niet. Dat wist ze natuurlijk wel.

Daarna moest mijn moeder weer naar het ziekenhuis, en de bank pakte de boerderij af en toen moesten we naar de stad verhuizen. Het ging daarna niet beter.

Chongwe-District, Zambia

10 februari 2004

Beauty ademt zwaar als ze haar jongste zoon optilt om hem te troosten. Hij heeft zijn knie geschaafd toen zijn van staaldraad gemaakte trapautootje weggleed en de wond moet worden schoongemaakt. Vanwege de pijn in haar ribben kost het haar erg veel moeite om de jongen neer te zetten, de jerrycan uit het huis te pakken en water in de wasbak te gieten, maar haar kaak is nog het meest gevoelig. Haar lichaam is nog erg gezwollen en ze slaapt ’s nachts nauwelijks vanwege die zeurende pijn. Een paar wonden op haar been zijn aan het etteren en hoewel ze ze goed schoonhoudt, zou ze er misschien toch medicijnen voor moeten hebben. Maar toen Blessing langskwam om de ingegraven voorraad op te halen, had Beauty het aanbod om dokter Ellen te gaan halen vriendelijk doch resoluut van de hand gewezen. Ze heeft al genoeg aan haar hoofd.

Na de ruzie bij het politiebureau en de mishandeling heeft het dorp zich in twee kampen gesplitst: de ene helft staat volledig achter Beauty en kan niet begrijpen waarom iemand haar kwaad zou willen doen, de andere helft kan wel begrijpen waarom …

Vele malen heeft ze ’s ochtends nieuwe piramiden van steen op haar trap gevonden. Ze praat er met niemand over, zelfs niet met Joseph, maar schopt de stenen de bosjes in.

Voor haar baan in de steenfabriek heeft ze nu te veel pijn, maar het werk als vroedvrouw is niet iets waarvoor je je ziek kunt melden. Op dit moment staan er geen bevallingen aan te komen en dat is fijn. Ze vindt het nu zwaar om op huisbezoek te gaan, maar Felipe, de trotse vader van Miracle, is langs geweest om zijn zoon te laten zien en die zag er gezond en sterk uit. Milly ligt zelf nog voornamelijk in bed.

Af en toe komt Puni’s moeder langs, maar dan doet Beauty net alsof ze het heel druk heeft. De vrouwen hebben een paar keer over het drama gesproken, maar het is Beauty niet duidelijk geworden of de familie enig bewijs heeft gevonden. Waarschijnlijk niet, want dan had ze het wel gehoord.

Beauty wordt door angst gekweld. Sommige nachten is ze ervan overtuigd dat het allemaal de straf van God is en dat haar nog veel vreselijker dingen te wachten staan. Misschien wordt ze door de bliksem getroffen of gedood door een andere ingreep van God waarover ze in de Bijbel gelezen heeft. Maar als het ochtend wordt is ze banger voor de nieuwe steenpiramiden, want die zijn zonder twijfel het werk van mensen. Er broeit iets van agressie, sterker dan hiervoor.

Maar ze vindt het het moeilijkst om aan Puni te denken. Want wat als het nu echt Beauty’s schuld is dat het meisje is gestorven. Wat als er iets mis was met de medicijnen, of met de instructies die Beauty het meisje heeft gegeven over hoe je de pillen moet innemen. Maar ze heeft precies gedaan wat haar is verteld en vroeger is het ook altijd goed gegaan. Dat is de enige reden waarom ze dokter Ellen weer zou willen zien, om te horen of ze zelf iets verkeerds heeft gedaan. Maar nu zijn de pillen weg, Blessing heeft ze opgehaald, en de andere methodes zijn veiliger. Hoewel ze niet weet of ze er nog mee wil doorgaan. Er gaan geruchten in het dorp en een heleboel mensen houden haar scherp in de gaten. Haar goede naam dankte ze aan de tijd dat haar moeder als vroedvrouw werkte en toen dokter Ellen met nieuwe kennis en medicijnen kwam, werd het vertrouwen in haar nog groter. Niet onmiddellijk, maar geleidelijk aan. Aanvankelijk werd de nieuwsgierige blanke vrouw eerder als een bedreiging gezien, zodat Beauty al haar diplomatieke tact in de strijd had moeten gooien om de mensen zo ver te krijgen dat ze met de dokter wilden praten. Maar toen Beauty eenmaal medicijnen tegen aarsmaden kon uitdelen en alle kinderen gezond werden, veranderde de stemming. Er was altijd gedacht dat aarsmaden door hekserij werden veroorzaakt, maar toen de dokter en Beauty met hun was-je-handen-als-je-hebt-gekrabd-advies kwamen, wat bleek te werken, werd ook de blanke vrouw geaccepteerd."